Afgelopen zaterdag, 11 februari, was tot nu toe de laatste mooie winterdag, dus ging ik op pad naar het "Oortjespad” in Kamerik. Deze plas is ontstaan door het aanzuigen van zand, welke werd gebruikt voor de aanleg van de provinciale weg tussen Woerden en Amsterdam. Het is een diepe put waar zomers veel gevist en gezwommen wordt. In de winter wordt er niet op geschaatst omdat er door de vogels een groot wak wordt opengehouden en men de vogels niet onnodig wil storen. Toen ik aankwam, zag ik op de parkeerplaats een aantal bestelbusjes staan met duikuitrustingen. Drie mannen en één vrouw maakten zich klaar voor het z.g. ijsduiken. Volgens de verhalen van de duikers moet het een mooie ervaring zijn om je onder een dikke laag ijs te begeven. Het ging nog wel even duren voordat ze zover waren om te duiken, dus liep ik het ijs op om zo dicht mogelijk bij het wak te komen om de smienten en andere watervogels mooi op de foto te zetten. Dat is moeilijk. De smienten zijn zeer schuw en bij het geringste onraad vliegen zij op. Tijdens mijn " voetje voor voetje”- wandeling richting het wak, kwam ik in het ijs allerlei mooie patronen en sporen tegen, het leek wel kunst! Helaas kon ik ook dit keer weer niet dichter bij het wak komen, de eerste smienten vlogen al op. Rechtomkeer dan maar en hopen op mooie foto’s van duikers die mij van onder het ijs aankijken? Bij de duikers gekomen waren de eerste twee al in het water. De andere twee deden hun zwemvliezen aan, wat een hele klus is als je zo dik bent aangekleed. Op dat moment liepen er twee "groene” politieagenten de stijger op en vroegen om de duikvergunning. Die was er niet, dus was dat feest ook afgelopen. Toen maar naar de volgende plas gereden en nog een paar mooie foto’s kunnen maken. Het was toch wel een enerverende middag op het ijs in de polders rondom Woerden. Zie het album Winter 2012