Woerden
 
 
Ja, wat moet ik daar nu voor een verhaal van maken…Ik kan gaan vertellen van het Romeinse verleden, of de stadsfeesten van 1972, (600 jaar stadsrechten) de koeienmarkt, de Woerdense vakantieweek enz. Maar dat is allemaal terug te vinden onder Google. Tik Woerden maar eens in, er gaat een wereld voor u open.
Woerden is de stad waar mijn vader en moeder in 1952 neerstreken; vader had gesolliciteerd bij de gemeentepolitie en was aangenomen. Het is de stad waar ik in 1956 het levenslicht zag, waar ik opgroeide in de Baanstraat met z'n prachtige buren. De stad waar ik als 4 jarig jochie alleen naar de kleuterschool liep. Het is de stad van de Juliana school, Prins Bernhard school en de Technische school. De stad waar ik m'n eerste meisje kuste, waar m'n moeder stierf, tante Mina en Oom Wijnand. Ik heb er Jeanette ontmoet, m'n beide dochters zijn er geboren. En het is de stad waar ik ook begraven zal worden… Het is een prachtige stad, ik ga ervan vertellen over al mijn belevenissen die het vermelden waard zijn, met een lach en een traan. Maar daarover later meer. Laten we maar eens beginnen met een aantal foto's die ik in- en aan de rand van Woerden heb gemaakt.
 
 Zie  fotoalbum  Woerden
 
 
 
 
 
 

Koeienmarkt

De geschiedenis van deze jaarmarkt gaat terug tot 1410 en vindt altijd de eerste woensdag na de 20ste van oktober plaats. Vroeger stond de hele Woerdense binnenstad vol met vee, maar sinds de MKZ-crisis in 2001 is het vee-aandeel gereduceerd tot een aantal mooie koeien, die verzameld in een tent op het Kerkplein staan te pronken. In mijn kinderjaren was de koeienmarkt een van de mooiste evenementen van het jaar. Vanaf de zomer werd er gespaard voor de ritjes in de botsauto's en zweefmolen. En na veel rondjes langs de kramen werd meestal een stuk speelgoed aangeschaft. Ik kan me nog goed herinneren dat er eind jaren zestig de z.g. erwtenschieters in omloop waren. In de speelgoedwinkel lagen ze te koop voor 10 gulden; op de markt waren ze 5 gulden! Dat was een koopje, maar als je 5 gulden gespaard had, moest je toch wat extra geld bij elkaar zien te bietsen. Een beetje zeuren bij je moeder wilde wel eens helpen. Ik had een aantal rauwe erwten mee de kamer ingenomen en demonstreerde aan moeders hoe gaaf zo'n ding schoot! Dat deed ik door een erwt tussen m'n duim en wijsvinger weg te pikken! Pang! Eén van de zes glazen kelkjes van de lamp boven de salontafel viel kletterend naar beneden. Je begrijpt het al, nooit zo'n ding in huis. En `s avonds was Pa extra boos, want er was nooit meer een passend kelkje te vinden. Dat resulteerde dus: zes nieuwe kelkjes aanschaffen! Echt een duur pistooltje!!! De markt was ook een van de weinige keren dat ik de wekker van pa mocht lenen, want je moest als jongen zo vroeg mogelijk naar de markt toe om de koeien te gaan ‘heuen'. Het vee werd gebracht door de veewagens en moesten dan langs de veekeuring naar hun staanplaats gebracht worden. En daar konden de boeren best wat hulp bij gebruiken. Dus wekker op vier uur en om half vijf liep je met je stok en laarzen over de kasseien met een koe aan de hand. Als je geluk had, kreeg je nog wel eens een gulden van de boer. Het was een heerlijke dag met veel volk op de weg en heerlijke erwtensoep. Later op de dag kon je ook lachen, dan ging er altijd wel een aantal koeien aan de haal en liepen de boeren dronken tussen de mensen! Nog een leuk weetje: in 2010 werd de Jaarmarkt voor de 600ste keer gehouden… (ik ga nu al sparen…)
 
 
                                                  
 
 
 
 
 
 
Bredius
 
 

 

Het Brediuspark in Woerden was ooit een landgoed en in bezit van de familie Bredius. Het grondgebied van het huidige Brediuspark heeft niet altijd geheel aan de familie Bredius toebehoord. In de 17e- en 18e eeuw waren de eigenaars voornamelijk steenfabrikanten. Pas in 1824 kwam een groot stuk van dit landgoed in handen van notaris en burgemeester Jacobus Bredius. Na zijn dood in 1826 ging het over naar zijn zoon Cornelis Jan Bredius. In 1852 begon hij met de bouw van boerderij Batenstein en vernoemde hij het landgoed ook daarnaar. Aanvankelijk vonden er alleen landbouw en veeteelt plaats, maar rond de jaren 1880 kwam er vooral fruitteelt en groententeelt op gang.Aan het begin van de jaren '50 werden door de gemeente de uitbreidingsplannen ‘Bredius' ontworpen voor het gebied rondom het landgoed en de boerderij. Samen met verschillende instanties en belangenorganisaties tekende Arnoldus Anthonie bezwaar aan, maar in 1956 werden de plannen toch grotendeels goedgekeurd en volgde het onteigeningsproces. In het jaar daarop ontruimde hij zijn gedeelte, wat bestond uit de boerderij Batenstein en een aantal arbeiderswoningen en bedrijfsopstallen. In 1970 werd de gemeente eigenaar van het landgoed en kreeg het zijn huidige inrichting als park. De percelen behorend bij de villa Rijnoord bleven in handen van de familie Bredius. Door middel van handtekeningenacties en in samenspraak met de inmiddels opgerichte ‘kerngroep Bredius' werden plannen van de gemeente tegengehouden voor de bouw van bungalows aan de rand van het landgoed. Men drong aan op de inrichting van het park en bos met boomgaarden, stiltegebieden voor vogels en een educatief gedeelte, dit alles opengesteld voor publiek.
De boerderij werd gerestaureerd en kreeg uiteindelijk een bestemming binnen het park als educatief centrum en kinderboerderij. Sinds 1977 is de boerderij rijksmonument. Bovenstaande informatie komt van het internet, maar wilde ik toch als inleiding van dit unieke stukje Woerden gebruiken.

Voor 1970 was dit verboden terrein voor de liefhebbers. Ik dank daarom de Kerngroep Bredius en daarna de gemeente, omdat het nu een park is waar iedere Woerdenaar terecht kan… Ja… ik loop daar toch wel minimaal één keer in de week met onze hond een rondje. Ook weer op zoek, met de camera, naar mooie plaatjes.

In het park is er ook nog een gedeelte, zo'n 2 hectare, waar je dus niet mag en kan komen het z.g. stiltegebied. Een paar keer per jaar kan je met excursie, georganiseerd door het IVN, dit gebied wel betreden.
Het is een paradijs voor watervogels, die je dus dan ook in alle soorten tegenkomt. Mooie oude "hoogstam” fruitbomen, ferme rietkragen en ouderwetse boerensloten geven de wandelaar en fotograaf genoeg kijkplezier in alle seizoenen van het jaar..