Droom maar van groene weitjes in de zonneschijn, van een vrolijk draaimolentje op een dorpsplein. Droom van fladderende vlindertjes en van dansende, zingende kindertjes... Droom van geurende kleurige bloemen... en van bijtjes die om je hoofdje zoemen.. Droom van de kleine, fijne dingen van het leven, van de liefde aan jou gegeven.. Ik droom van jou mijn lieve meid en vergeet alle narigheid....

 

 

                                     

Ik pieker en denk.. komt het ooit weer goed? Gaat de storm weer liggen? Kan ik weer genieten van het briesje dat verkoelend langs m'n gezicht streelt?

Ik draai me om, ik ga terug… opeens is de storm een steun, ik voel z'n kracht in mijn rug, bijna als vanzelf word ik vooruit geholpen. Ik voel geen snijdend zand, het bulderen is veel minde. Ik haal adem, heerlijke zilte lucht vult m'n longen. De meeuwen scheren, ook geholpen door de wind, langs me heen en spelen krijgertje met de woeste golven. Problemen waaien voor mij uit. Ik kom tot rust en geniet van het onstuimige..... 

En ik heb weer wat geleerd…                                                                  

Herfst…… Als het zomergroen uit de bladeren lekt, en plaats maakt voor rood, bruin en goud. De kievit naar het zuiden trekt komt de tijd waar ik zo van houd.   Wanneer de vloer van moeder Aarde zich verrijkt met gevallen lover en intense geuren…. En er dan een zwammetje prijkt In de allermooiste kleuren   Als er plots een donder kraakt ik de regen over m'n gelaat voel stromen, Het nat dan naar de Herfst smaakt laat me dan maar dromen….   Ik laat me dragen door de wind ‘k waai naar vreemde landen voel me weer het kleine kind de knuist in vaders handen…….